HERŞEY ÖĞRETİLDİ BANA.
Ne zaman bir havuz görsem yüzmek yerine havuzun kaç saatte boşalacağını düşündüm.
Ne zaman elma ve armut görsem yemedim hiç onları hep toplamaya çalıştım.
Hep annem kaç yaşındayken babamın kaş yaşında olacağını hesapladım.
Hala Ağustos Böceğini arıyorum sahiden de hep eylendiği için zor durumda mı?
Ama yaşadıkça hiçbirşey bilmediğimi anladım. Şimdi herşeyi yeni baştan öğreniyorum.

HERŞEYİ GÖRDÜM İÇİM RAHAT.
Zenginliği de yaşadım,fakirliği de.
Dostu da gördüm,düşmanı da.
Vefayı da bilirim, vefasızlığı da.
Aptal da oldum,zeki de.
Beş para etmediğimde oldu, Çok para ettiğimde.

HEP KAHRAMANIM VARDI BENİM.
Oysa zor günümde yanımda sadece annem ve babam vardı benim.
Belki onlar çok sıradan insanlardı. Ama hep yanımdaydı onlar benim.
Ve onlar sayesinde dostluğu, saygıyı, sevgiyi, nezaketi, şükretmeyi, dürüstlüğü öğrendim.
Ve onlar sayesinde kimseyi asla ezmedim;ama kimseye de ezdirmedim kendimi.
Ve onlar sayesinde sevdim fakiri, kimsesizi ve çaresizi.
Ve onlar sayesinde kimsenin adamı olmadım, Adam olmaya çalıştım sadece.
Ve onlar sayesinde paraya hiç köle olmadım; parasızken bile.
Ve onlar sayesinde hala ADAM olmaya çalışıyorum.

ASLINDA BEN BİRAZDA SENİM
Bende aslında senin kadar iyi,senin kadar nefret doluyum.
Senin kadar namuslu,senin kadar tembelim.
Senin kadar zeki,senin kadar korkağım.
Sen ne kadar insansan bende o kadar insanım aslında.
Ama ben içimde ki iyilikleri kötülüklerden daha çok olmak istiyorum.
İşte bu yüzden içimde ki iyilikleri paylaşıyorum burada seninle.